Ida Peerdeman werd geboren te Alkmaar op 13 augustus 1905 als jongste in een gezin van vijf kinderen. Haar moeder stierf op 35-jarige leeftijd en de oudste dochter nam de taak van moeder in het gezin over. Ida was toen acht jaar oud. In 1913 verhuisde het gezin naar Amsterdam.
Toen Ida 12 jaar oud was, overkwam haar een bijzondere gebeurtenis. Op zaterdag 13 oktober 1917, de dag waarop te Fatima het zonne-wonder plaatsvond, verscheen haar, terwijl zij op weg was van de kerk naar huis, in een schitterend Licht een 'Dame in het wit' die zij niet anders kon duiden dan de heilige Maagd Maria. Dit zou zich herhalen op de twee daaropvolgende zaterdagen. Als vele jaren later de Vrouwe van alle Volkeren aan haar verschijnt, herkent Ida deze onmiddellijk als dezelfde 'Dame in het wit'.
Een tweede reeks bijzonder ervaringen had zij tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen zij vijf jaar lang vele gebeurtenissen in deze oorlog 'zag' en 'hoorde'. Deze periode van oorlogsgezichten eindigde abrupt op 25 maart 1945 toen de Vrouwe van alle Volkeren haar voor het eerst verscheen. Tot 1959 verscheen de Vrouwe haar 56 maal.

Vanaf 1958 kreeg zij visioenen en ervaringen die meestal in nauwe betrekking staan tot de Eucharistie en daarom de 'Eucharistische Belevenissen' worden genoemd.
Ida Peerdeman heeft altijd de openbaarheid geschuwd en gepoogd een zo normaal mogelijk leven te leiden. Zo werkte zij na haar schooltijd gedurende 28 jaar op de administratieafdeling van een kantoor. Lange tijd wist ook niemand behalve haar naasten dat zij de zieneres was. De twee openbare verschijningen die plaatsvonden in de St. Thomas-kerk waren voor haar dan ook zeer ingrijpende gebeurtenissen. Toen in 1970 het schilderij naar de Diepenbrockstraat verhuisde en daar in 1976 een kapel gebouwd werd, trad zij meer naar buiten. Zij bad daar vaak de rozenkrans voor en stond veel bezoekers uit binnen- en buitenland persoonlijk te woord.